(نظام استادکاری)
جنوب ؛ جان ایران است
کاش دلتان برای جنوب ایران میسوخت در روزهای اخیر موجی جدید در شبکههای اجتماعی به راه افتاده که در ظاهر حمایت از جنوب است اما باطنش چیز دیگری است. «مردم مظلوم جنوب ایران دل ما پیش شماست». اگر در استوریهای اینستاگرامتان چشم بگردانید احتمالاً یکی در میان محتوایی شبیه به این را در صفحۀ سلبریتیها خواهید دید. همدلی و اتحاد بین ایرانیان همواره زبانزد بوده. خصوصاً در دورههای سختی این «یک پیکری» بیشتر نمود پیدا میکند اما چرا همۀ این واکنشها در شبکههای اجتماعی لزوماً به معنای حمایت از «جنوب ایران» نیست؟بخشی از این واکنشها از سوی کسانی منتشر شده که در ۵ ماه اخیر در قبال بمباران نظامی و غیرنظامی، زیرساخت و مناطق مسکونی سکوت کردند. آنها نه شهادت کودکان دانشآموز میناب خم به ابرویشان آورد و نه دلشان برای کودکان ورزشکار شهید لامرد لرزید. اگر هم حرفی میزدند در مورد قطع اینترنت بود. افرادی که تا دیروز با پرچم اسرائیل از «عموهایشان» طلب بمباران میکردند در چرخشی ۱۸۰ درجه حالا نگران پالایشگاه و نیروگاهها در جنوب ایران شدهاند. انگار شعار «زیر ساخت ما جان جوانان دیماه بود» و «بهترش را میسازیم» هیچوقت از دهانشان خارج نشده.